آری زندگی زیباست

زندگی آتشگهی گیرنده پابرجاست

گر بیفروزیش رقص شعله اش در هر کران پیداست

ور نه خاموش است و خاموشی گناه ماست.

    Be more concerned whit  your than your reputation, beccause your character is what you realy are, while your reputation is merely what others think you are .

“ John wooden ”

می دانم که دیرت شده است

و ساعتهاست که ما داریم صحبت می کنیم

نیازی نیست به من بگویی

 من آن نگاه را در چشمانت می بینم

و می دانم که کسی می گوید "خداحافظ"(آره)

من آمدنش را حس می کنم

 و من می می شنوم که تو یک نفس عمیق می کشی

و دستهای من شروع به عرق کردن می کنند

من نمی خواهم که تو

من نمی خواهم که تو ترکم کنی(آره)

 امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

فقط وقتی تو اطراف منی همه چیز روبه راه است(نه)

مرا تنها نگذار

امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

می خواهم تو را در دستانم بگیرم و به تو نشان بدهم ارزش این زندگی را

من به تو نیاز دارم، من به تو نیاز دارم

 تو کتت را می پوشی و من دارم می میرم

ولی من می دانم که تا تصمیم گیری تو سالها می گذرد(زمان کند می گذرد)

هیچ کس حرکت نمی کند

زمان می ایستد و همه چیز ساکت است

من دارم برای زندگی با تو التماس می کنم

تو حتی آن را نمی بینی

 و بعد تو نزدیکتر می آیی

و عزیزم هنوز تموم نشده

تا وقتی که می شنوم، تا وقتی که می شنوم

"شب بخیر"(آره)

 امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

فقط وقتی تو اطراف منی همه چیز روبه راه است(نه)

مرا تنها نگذار

امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

می خواهم تو را در دستانم بگیرم و به تو نشان بدهم ارزش این زندگی را

من به تو نیاز دارم، من به تو نیاز دارم

 چیزی درباره ی حرفهای تو ...

چیزی درباره ی تو باعث می شود من حس کنم هیچکس نیستم

 امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

فقط وقتی تو اطراف منی همه چیز روبه راه است(نه)

مرا تنها نگذار

 امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

فقط وقتی تو اطراف منی همه چیز روبه راه است(نه)

مرا تنها نگذار

امشب اینجا بمان، امشب اینجا بمان

می خواهم تو را در دستانم بگیرم و به تو نشان بدهم ارزش این زندگی را

من به تو نیاز دارم، من به تو نیاز دارم

 امشب با من بمان، من نیاز دارم که امشب با من بمانی، من به تو نیاز دارم

بمان...

دلم می خواهد پنجره قلبم را باز کنم و تمام رازهای ناگفتنی را که شهامت گفتنش را ندارم بگویم ولی افسوس که جرات چنین کاری را ندارم افسوس که هیچ کس نمی داند درد من از چیست درمانم از کیست چه چیز است که اینجور عذابم می دهد چه چیز است که مرا سرمست می کند

در ناگهانی يك لحظه بی قرار

پنجره را به بهانه ات گشودم

پس از خیرگی چشمانم

تو آرام آرام دور شدی

و من که نمی دانم

 از عشق بود یا تنهایی

بار دیگر به باران پناه بردم

و برای آمدنت دعا کردم

انتظار همیشه زیباست

اگر چه، در تب دیدارش می سوزی

اگر چه ، نگاه مضطربت بر در نشسته.

اگرچه ، نمیدانی که او را دوباره خواهی دید.

انتظار زیباست

زیبایی امید دیدنش،

زیبایی پایان انتظار،

و چشم در چشمش میدوزی،

تا از نگاهت بخواند چه سخت ،

در انتظارش بودی

انتظار همیشه زیباست.

در سكوت است

كلماتي كه تو هرگز نمي گويي

من آنرا در چشمان تو ميبينم

هميشه به همان روش شروع ميشود

به نظر ميرسد كه مانند همه كس ما ميدانيم كه در هم ميشكند

آيا كس ديگر تا كنون عاشق مانده است ؟

قول ميدهم به تو از ته قلبم

با تمام آنچه هستم

عاشقت خواهم بود تا زمانيكه مرگ ما را از هم جدا كند

قول ميدهم به تو به عنوان يه عاشق و يك دوست

عاشقت خواهم بود و هرگز دوباره عاشق كسي ديگر نشوم

من ميبينم تو را كه به من نگاه ميكني

وقتي كه فكر ميكني من متوجه تو نيستم

و به دنبال نشانه اي هستي

كه احساسات من چقدر عميق است

كلمه اي نگو ، من ميفهمم

تو مي خواهي بداني  آيا من هنوز عاشق تو هستم ؟

من به تو وفادار خواهم بود تو باشي يا نباشي

تو را دوست داشته و خواهم داشت

من هرگز اجازه نمي دهم كه عشق تو از پيش من برود

هرگز اجازه نميدهم از ذهن من بروي

براي هميشه به يادت خواهم ماند

نه اينكه من نمي توانم بدون تو زندگي كنم

فقط هرگز نمي خواهم زندگي بدون تو را امتحان كنم

هنوز هم هر شب روياي زيباي تو را ميبينم

حتي همين لحظه هم تو در كنارم نشستي

در واقع از همان روزي كه خداحافظي كردي هيچ كاري را بدون تو انجام ندادم

پس فقط به چشمان من نگاه كن

و تو خواهي فهميد عزيزم

من قلبم را به تو داده ام

بسيار صادقانه و براي هميشه

و هيچ چيز نمي تواند تو را از من جدا كند

تو هميشه اينجا در قلبم خواهي بود

مهم نيست كه چه اتفاقي افتاده يا ميافتد

تو ميتواني به عشق من اعتماد كني .

دیگر نمی توانم

 بالهای پرنده دلم را بشکنم تا مانع پروازش بسوی تو شوم.

دیگر نمی توانم

 غنچه را که با هزاران امید در باغ دلک روییده ، زیر خاکستر نیم افروخته جانم مدفون کنم.

 دیگر نمی توانم

آرزوهایم را همراه با بادهای پاییزی به دست فراموشی بسپارم بهار رسیده.

نگاه کن

آیا موعد زیبای بازگشت نیست.!!!

 دیشب در عمق تنهاییم

 در سکوت پایان ناپذیر اتاقم

دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد

برای دلی که هیچ ظلمی نکرد

و هیچ جفایی نکرد

و هیچ کس را نیازارد

اما خود

ظلم و جفا دید

شکست و خرد شد.

سلام

خوبين بچه ها

امروز ديگه واقعا احساس پيري كردم

چند سالي بود كه هميشه روز تولدم با انتظار سر ميشد ، انتظاري كه هرگز به جايي نميرسيد

اما امسال حتي اين انتظار هم نبود .

فقط تنهايي تنهايي و تنهايي

ديگه حتي خودم هم نميتونم احساسم رو درك كنم

هيچوقت اينقدر گنگ نبودم

بهر حال چون خيلي دلم گرفته بود خواستم اينجا دلم رو خالي كنم

اما بازم نميتونم

خيلي سخته از احساسي بگي كه ديگه براي خودت هم گنگ شده .

اما خوب اينم يه تجربه جديده

اولين تولدي كه هچكس بهم تبريك نگفت

پس نتيجه گرفتم كه پير شدم

آخه تولد مال بچه هاست.

چه بي تابم

چه غمگينم چه تنهايم

تو را هر شب صدا کردم

نمي بيني نمي خوابم
بيا تا باورت گردد

که بي تو کمتر از خاکم

ولي با تو به افلاکم
بيا با آرزوهايم

بسازم خانه اي در دل

سراغم را نمي گيري

مگر بيگانه اي با دل؟

چشم هايم خالي است خالي از سايه سنگين نگاهي عاشق
دست هايم خالي است خالي از وسعت با هم بودن
خالي از حجم نوازشگر عشق
در كنار تو پر آواز شدن
در كنار تو به تنهايي و غم خنده زدن
با تو هم دم شدن با تو همراز شدن
با تو آغاز سخن از هر چيز
كيست با اين همه اميد دراز
با تو بودن با تو ماندن آرزوي تنهاي من است...

    ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور،

که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند...

با این همه اگر عمری باقی بود ، طوری از کنار زندگی می گذرم،

که نه دل کسی در سینه بلرزد، و نه این دل نا ماندگار بی درمانم...

تا یادم نرفته است بنویسم:

دیشب در حوالی خواب هایم، سال پر بارانی بود...

خواب باران و پاییزی نیامده را دیدم،

دعا کردم که بیایی، با من کنار پنجره بمانی، باران ببارد،

اما دریغ که رفتن، راز غریب این زندگیست،

رفتی پیش از آن که باران ببارد...

می دانم، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است!

انگار که تعبیر همه رفتن ها، هرگز باز نیامدن است...

بی پرده بگویمت:

چیزی نمانده است، من سی ساله خواهم شد!

گونه هایم از گرمی شراب گر گرفته است،

می خواهم تنها بمانم، در را پشت سرت ببند،

بی قرارم، می خواهم بروم، می خواهم بمانم ؟!

هذیان می گویم ! نمی دانم...

نه عزیزم، نامه ام باید کوتاه باشد،

ساده باشد، بی کنایه و ابهام،

پس از نو می نویسم:

سلام ! حال من خوب است

اما تو باور نکن...

آه اي دل غمگين، كـه به اين روز فكندت؟
فريـاد كـه از يـاد برفت آن هـمه پندت
اي مرغـك سرگشـته، كداميـن هوس‌آموز
بي‌ بال و پَرَت ديد و چنيـن بست به بندت؟
اي آهـوي تنهـاي گـريـزانِ پـريشـان
خون مي‌چكـد از حلقـه‌ي پيچان كمندت
اي جـام بـه هـم ريختـه، صد بار نگفتم
بـا سنـگـدلان يـار مشـو مي‌شكننـدت
آه، اي دلِ آزرده، دريـن هستـي كـوتـاه
آتـش بـه سـرم مـي‌رود، از آه بلنـدت
جـان در صدف شعر، گُهر كردي و گفتـي
صـاحب‌نظراننـد، پشـيـزي بِـخـرندت
ارزان‌تـرت از هيـچ گـرفتنـد و گذشتنـد
امـروز ندانـم كه فـروشنـد به چنـدت؟
جـان دادي و درسي به جهـان يـاد گرفتي
ارزان‌تـر از ايـن، درس محبـت ندهنـدت!

فريدون مشيري

   A young lady was waiting for her flight in the boarding room of a big airport. As she would need to wait many hours, she decided to buy a book to spend her time. She also bought a packet of cookies. She sat down in an armchair, in the VIP room of the airport, to rest and read in peace. Beside the armchair where the packet of cookies lay, a man sat down in the next seat, opened his magazine and started reading.

   When she took out the first cookie, the man took one also.
She felt irritated but said nothing. She just thought:  What a nerve! If I was in the mood I would punch him for daring!?For each cookie she took, the man took one too. This was infuriating her but she didn?t want to cause a scene.

   When only one cookie remained, she thought: ?ah... What this abusive man do now?? Then, the man, taking the last cookie, divided it into half, giving her one half.

   Ah! That was too much! She was much too angry now! In a huff, she took her book, her things and stormed to the boarding place.

   When she sat down in her seat, inside the plane, she looked into her purse to take her eyeglasses, and, to her surprise, her packet of cookies was there, untouched, unopened!

   She felt so ashamed!! She realized that she was wrong... She had forgotten that her cookies were kept in her purse. The man had divided his cookies with her, without feeling angered or bitter.

   while she had been very angry, thinking that she was dividing her cookies with him . And now there was no chance to explain herself...nor to apologize.?

  RSS